BUITINGSTRAAT
Type: buurtweg nr. 18 (Atlas der Buurtwegen Vilvoorde)
Ligging: wijk Houtem (onpare huisnummers) en vroegere deelgemeente Peutie (pare huisnummers)
Gelegen op de vroegere gemeentegrens van Vilvoorde en Peutie. De grens lag in het midden van de weg. Heden de verbinding tussen de Houtemsesteenweg (Damstraat) en de Grensstraat. De straat wordt nu gescheiden door de E19 (vroeger E10 of A1). Aangelegd +/- 1970 (tussen 1971 en 1977). Oorspronkelijk voorzien voor 12 rijstroken – eerst omnibussnelweg met 2 x drie rijstroken.
📍 Bekijk locatie op OpenStreetMap
Toponymie
Betekenis ‘buiting’: De buikdenning, ook wel denning (Nederland) en in het Vlaams buiting genoemd, is de vlakke vloer van het laadruim van een schip, de laadvloer. Als hij van hout is, ligt hij los. Als hij van staal is, is hij vastgelast. De gemeente Paal in Limburg kent eveneens de betekenis ‘buiting’ als deel van de ‘buitenghe’ van Beringen.Betekenis ‘lichtgat’: in de zin van openingen waar licht doorkomt
Huidige naam: Buitingstraat
Oude naam: Landbouwersstraat, Lichtgatbaen, (de) Bossche straete
Bronnen
- Inventaris van het archief van het Ministerie van Financiën Administratie van het Kadaster. Gewestelijke Directie Brabant. Processen-verbaal van afpaling van gemeentegrenzen Vlaams-Brabant Het Rijksarchief in België (1804)
- Inventaris van de primitieve plannen van het kadaster (1830-1834)
- P.C. Popp' Plan parcellaire de la ville de Vilvorde’ (geen datum – periode 1842-1879)
- Lijst van al de wegen (stadsbestuur Vilvoorde - 16/01/1837)
Buitinxstraat
- Atlas der buurtwegen (periode 1840)
weg nummer 18 ‘Buitinx straet’ (Vilvoorde)
weg nummers 8 'Lektelkens baen' en 9 'Lichtgat baen'(Peutie) - Jammart — Vilvoorde in beeld in 1955
- Calderon, A. — Historiek der straten van Vilvoorde (1993)
- Onroerend erfgoed
- Postkaarten of zichtkaarten / Foto's
De Buitingstraat verbindt de Houtemsesteenweg met de Grensstraat. De huidige straatnaam werd vastgesteld op 24 februari 1977. De vroegere naam was Landbouwersstraat. Deze straat vormt de grens tussen het voormalige Peutie en Vilvoorde. Zij stond vroeger bij het kadaster bekend als Lichtgatbaen. In de Buitingstraat bevindt zich het zogenaamde Tyboshof, een oude hoeve die in 1970. Gerestaureerd werd. Deze voormalige hoeve is door muurankers in de zijgevel gedateerd 1654. De lage omheiningsmuur van zandsteen bevat een over luifel rondboog-inrijpoort met uitspringende imposten.
Tyboshof", aan drie zijden ommuurd geheel, door jaarankers 1654 gedateerd. In kern traditioneel complex, oorspronkelijk bestaande uit een woning met rechts aansluitend een uitspringende schuur, waarvan het volume sterk wijzigde in het begin van de twintigste eeuw zoals blijkt uit de mutatieschetsen van het kadaster (1905); ze werd gesloopt in 1970 en de gerecupereerde steen werd aangewend voor de bouw van nieuwe woonvertrekken op dezelfde plaats; het uitzicht ervan sluit grosso modo aan bij dat van het hoofdgebouw; de poort van de voormalige schuur werd integraal bewaard, zie oude foto’s en hergebruikt als toegang in de omheiningsmuur; de rest van het gebouw werd tegelijkertijd gerestaureerd.
Tot op heden zijn er over deze historische hoeve nog maar weinig gegevens bekend. Volgens de overlevering zou het complex aanvankelijk als jachthuis behoord hebben bij het Rubenskasteel van Elewijt; documenten in het bezit van de Vilvoordse familie Campion zouden deze bewering staven.
Lage zandstenen omheiningsmuur met ezelsrug van Vlaamse pannen; centraal hoger opgetrokken gedeelte onder zadeldak met overluifelde rondboogpoort, afkomstig van de voormalige schuur en voorzien van imposten en sluitsteen onder geprofileerde waterlijst.
Haaks op de straat ingeplante woning van drie traveeën en twee bouwlagen onder pannen zadeldak. Aan oostzijde verankerde, nagenoeg volledig bakstenen lijstgevel op gepikte zandstenen onderbouw; rechthoekige muuropeningen voorzien van gevarieerde zandstenen negblokken en houten kruiskozijnen als resultaat van negentiende- of twintigste-eeuwse aanpassingen, zie het verschil in materiaal en uitvoering evenals de bouwnaden. Eveneens gerestaureerd rondboogdeurtje in zandstenen omlijsting met imposten; oudere foto’s van net vóór de Tweede Wereldoorlog tonen een rechthoekig deurtje met rondbogig bovenlicht voorzien van waaiervormige roeden. Bekronend, later ingebracht reliëf. Afgesnuite linkerhoek uitlopend op een trapgeveltje vermoedelijk als resultaat van een vroegere "restauratie". Linker zijtuitgevel van zandsteen gemarkeerd door de jaarankers 1654, bakstenen vlechtingen en een zandstenen aanbouwsel onder lessenaarsdak; rondboogdeurtje in zandstenen omlijsting met sluitsteen, imposten en druiplijst en eenvoudige rechthoekige venstertjes onder houten latei. Achtergevel onderaan van zandsteen, bovenaan baksteen, gemarkeerd door steunberen en overwegend eenvoudige rechthoekige muuropeningen. De rechterzijgevel draagt nog sporen van het vroegere schuurgebint.
Administratie Ruimtelijke Ordening, Huisvesting en Monumenten & Landschappen, Afdeling Ruimtelijke Ordening, Huisvesting en Monumentenzorg Vlaams-Brabant, Monumenten en Landschappen, dossier Tyboshof.
Kadaster Vlaams-Brabant, mutatieschetsen Vilvoorde 1905/55, 1971/16.
Bron: KENNES H. met medewerking van STEYAERT R. 2005: Inventaris van het bouwkundig erfgoed, Provincie Vlaams-Brabant, Gemeente Vilvoorde, Deelgemeenten Vilvoorde en Peutie, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen VLB1, onuitgegeven werkdocumenten.
Dit is een restant van het schijnvliegveld van Peutie dat aangelegd werd door het Belgisch leger en 'afgewerkt' op 1/1/1940. Dit was bedoeld om eventuele bombardementen van de Duitsers op de echte vliegvelden van Melsbroek en (in mindere mate Evere) af te leiden. De officiële gegevens van dat nepvliegveld zijn: Militair vliegveld # 39 (lengte-en breedtegraad: 50° 56’ N bij 4° 27’ O) gelegen tussen Houtem en Eppegem, 1000 m x 1000 m. Nog uit te voeren werken: drainage !! Het was 'bruikbaar’ voor jagers. In 1941 stonden er enkele houten nepvliegtuigen, camouflage, valse loodsen, … Het bestond nog in 1943.
De Duitsers hebben dus dit schijnvliegveld overgenomen om 'hun' vliegveld van Melsbroek te beveiligen. Beide vliegvelden stonden in verbinding. Wanneer het 's nachts alarm was, gingen de lichten in Peutie aan en in Melsbroek uit.
Functie: Het diende als een imitatievliegveld om de vijand te verwarren en bommen te verspillen op een niet-operationeel doel.