OTTO DE MENTOCKDREEF
Verbindt momenteel het Schoewever met de Damstraat met een uitloper naar de spoorweg Brussel-Mechelen.
Type: private weg
Ligging: wijk Houtem
Coördinaten:
📍 Bekijk locatie op OpenStreetMap
Toponymie
Huidige naam: Otto de Mentockdreef
Historiek
Oorsprong:Adolphe Aloïs Marie Ghislain Otto de Mentock was de zoon van Charles Otto de Mentock (1789-1874), rechter bij de rechtbank van eerste aanleg in Brussel, en van Adèle Powis de ten Bossche (1803-1878). Zijn grootvader Jean-Fernand heette gewoon Otto en zijn vrouw Pauline de Moor de Mentock. Hij maakte er een gewoonte van zich Otto de Mentock te noemen, hetgeen in de volgende generatie de officiële familienaam werd. De familie Otto de Mentock behoorde niet tot de adel maar tot wat men de hogere burgerij kon noemen. Tegen het einde van zijn leven verkreeg Adolphe Otto de Mentock op 6 mei 1903 een erfelijke adelconcessie (ridder).
De achternaam Otto is van Germaanse oorsprong en vindt zijn oorsprong in het oude Duitse woord 'audha', wat 'rijkdom' of 'bezit' betekent. Deze naam heeft door de eeuwen heen verschillende vormen gekend, maar blijft in zijn eenvoudigste vorm herkenbaar als Otto. Het is een veel voorkomende naam in verschillende Europese landen, vooral in Duitsland en Nederland. De naam "de Mentock" wordt in genealogische bronnen dikwijls voorafgegaan door "Otto". Het verwijst waarschijnlijk naar een toponiem (plaatsnaam) of een specifiek goed, al is de precieze geografische herkomst niet direct uit de resultaten af te leiden. De familie Otto de Mentock is bekend in historisch genealogisch onderzoek in België. Er wordt melding gemaakt van een 17e-eeuwse oorsprong van de familiegeschiedenis.
Oorspronkelijk liep de 'dreef' niet rechtdoor richting Mechelsesteenweg, maar draaide eerder af naar het westen om zodoende Schoewever te kruisen, verderop ook de Mechelsesteenweg te kruisen ter hoogte van het kerkhof en verbinding te maken met de Hellestraat (de huidige Kerkhofstraat) (zie kaart Villaret en Ter Kameren).
De rechtgetrokken dreef verbond vroeger de Damstraat met de Mechelsesteenweg, voorzien van een treinwachterswoning (daterend van begin 20ste eeuw) ter hoogte van de toen nog gelijkvloers liggende spoorovergang. Later kwam er een tunnel onder de verhoogde spoorlijn die nadien ook verdween. De woning werd ondertussen gerenoveerd en is nog steeds bewoond.
Bronnen
- Kaartboek 'De Abdij van Ter Kameren' (1719-1720)
- Kaartbladen opgemaakt door koninklijk ingenieur Villaret (Institut National de l’Information Géographique et Forestière, Saint-Mandé (France) - historisch-topografische kaart van het gebied tussen Gent-Doornik en Maastricht-Luik - 1745-1748)
- Kabinetskaart door J. J. F. graaf de Ferraris (Oostenrijkse Nederlanden en het Prinsbisdom Luik" - 1772)
- Atlas der buurtwegen(1840)
- Topografische kaart — 1894
- Calderon, A. — Historiek der straten van Vilvoorde (1993)
- Jammart — Vilvoorde in beeld in 1955
- Onroerend erfgoed - Bron: KENNES H. met medewerking van STEYAERT R. 2005: Inventaris van het bouwkundig erfgoed, Provincie Vlaams-Brabant, Gemeente Vilvoorde, Deelgemeenten Vilvoorde en Peutie, Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen VLB1, onuitgegeven werkdocumenten. Damstraat 5
- Luchtfoto's
- Postkaarten - Zichtkaarten
- Foto's
De Otto de .../... het geslacht.
Gelegen op de hoek met de Damstraat. Voorheen volledig omgrachte hoeve "Lindenhof", met traditionele kern, vermoedelijk opklimmend tot de zeventiende eeuw.
Een voorstelling in het Kaartboek van de abdij van Ter Kameren van 1719 toont ons een omgracht, gesloten complex met het hoofdgebouw in de noordoostelijke hoek, parallel aan de huidige Damstraat, en een boomgaard ten westen; het hoofdgebouw dat trouwens maar één bouwlaag telt, bevat een centrale doorgang in de as van een brug over de omgrachting; de linkse zijtuitgevel vertoont een aandak en schouderstukken, waarvan de vermoedelijke resten nog te zien waren bij de inventarisatie in de jaren 1970.